دو انتخاب که تعیین می‌کند مشتریان چطور از رزروشان باخبر شوند.
هر رزرو کدام اطلاعات تماس را لازم دارد
هر رزرو نام و نام خانوادگی را می‌پرسد. انتخاب کنید چه چیز دیگری الزامی باشد:
- ایمیل الزامی — پیش‌فرض. اگر سایت شما ایمیل می‌فرستد این را انتخاب کنید.
- شماره موبایل الزامی — اگر خط پیامک راه‌اندازی کرده‌اید.
- هر دو الزامی — مشتری هم ایمیل و هم موبایل می‌دهد.
- یکی از این دو — مشتری حداقل یکی را می‌دهد؛ اگر هم با ایمیل و هم با پیامک می‌توانید اطلاع بدهید.
گزینهٔ «هیچ‌کدام» وجود ندارد: کسب‌وکار باید راهی برای تماس با مراجع داشته باشد. همین قاعده برای فرم رزرو عمومی، نوبت‌هایی که خودتان ثبت می‌کنید و نوبت‌هایی که اتوماسیون می‌سازد اعمال می‌شود. مشتری واردشده‌ای که حسابش ایمیل ندارد می‌تواند در فرم ایمیل وارد کند؛ این ایمیل فقط روی همان رزرو ذخیره می‌شود.
اعلان پیامکی رزرو
اگر روشن باشد، مشتری وقتی رزرو تأیید می‌شود، پیش از شروع آن، و هنگام لغو، تغییر زمان یا نیاز به پرداخت پیامک می‌گیرد. هر پیامک هزینه دارد، پس تا خودتان روشنش نکنید خاموش است.
پیامک فقط وقتی فرستاده می‌شود که رزرو شماره موبایل داشته باشد و خط پیامک شما بتواند پیام متنی معمولی بفرستد. خطی که فقط کد ورود می‌فرستد این کار را نمی‌کند و صفحه این را به شما می‌گوید.
وقتی این دو با هم جور نیستند
اگر اجازه بدهید مشتری فقط موبایل بدهد (شماره موبایل الزامی یا یکی از این دو) ولی پیامک رزرو خاموش باشد یا خط شما نتواند پیامک بفرستد، به این مشتریان اصلاً اطلاع داده نمی‌شود. صفحه در این حالت هشدار می‌دهد — یک یادآوری است، نه مانع.