این بخش سه موجودیت متفاوت را نگه می‌دارد که به‌راحتی با هم اشتباه گرفته می‌شوند.
سرنخ کسی است که هنوز مشتری نشده — یک تماس ورودی، فرم پرشده یا تماس تلفنی. سرنخ عمداً سبک است و انتظار نمی‌رود اطلاعات کاملی داشته باشد.
مشتری موجودیت اصلی است. فاکتور، پیش‌فاکتور، سفارش فروشگاه و دسترسی پورتال همه به مشتری وصل می‌شوند، نه به سرنخ و نه به مخاطب. وقتی سرنخی را تبدیل می‌کنید، همین‌جا می‌نشیند.
مخاطب یک شخص است: کسی که برای یک مشتری کار می‌کند یا به او مربوط است — دفترچه‌تلفن سامانه. یک مشتری می‌تواند چند مخاطب داشته باشد.
چرا مشتری این‌قدر مرکزی است
هر مشتری در این پلتفرم — چه طرف قرارداد سازمانی باشد، چه کسی که در فروشگاه خرید کرده، چه کسی که وارد پورتال مشتریان می‌شود — یک و تنها یک رکورد در همین فهرست دارد.
پیش‌تر حساب‌های پورتال جدا نگهداری می‌شدند و همین باعث می‌شد یک نفر دو بار وجود داشته باشد. حالا دسترسی پورتال یک زبانه روی خودِ پروندهٔ مشتری است، نه یک فهرست جداگانه.
اعتبارسنجی، ایرانی است
شمارهٔ موبایل باید الگوی 09xxxxxxxxx را داشته باشد، کد ملی ده رقم است، استان از فهرست ۳۱ استان انتخاب می‌شود و کد پستی ده رقمی است. اگر داده‌ای را از جای دیگری وارد می‌کنید، این قالب‌ها همان‌هایی هستند که رد می‌شوند.
شمارهٔ موبایل مخاطب اجباری است — چون در عمل همان چیزی است که یک شخص را یکتا می‌کند.
تکراری‌ها
اگر شماره یا ایمیلی از قبل ثبت شده باشد، پیام خطا می‌گوید کدام فیلد تکراری است، نه فقط اینکه «این اطلاعات قبلاً ثبت شده». این عمدی است: پیام مبهم باعث می‌شود کاربر رکورد دوم بسازد.