ساختار حساب‌هایی که همهٔ اسناد روی آن‌ها نوشته می‌شوند.
سند فقط روی معین می‌نشیند
کل فقط دسته‌بندی است — دارایی، بدهی، درآمد، هزینه. هیچ سندی مستقیماً روی آن ثبت نمی‌شود.
معین حساب واقعی است: بانک، حساب‌های دریافتنی، فروش. سطرهای سند همیشه اینجا می‌نشینند.
اگر حسابی در فهرست انتخاب سند دیده نمی‌شود، معمولاً کل است نه معین.
تفصیلی سطح سوم نیست
سطح سوم وجود ندارد. به‌جایش تفصیلی هست: محوری جداگانه که در کنار حساب به سطر سند وصل می‌شود و می‌تواند به یک موجودیت واقعی — مثلاً یک مشتری — لینک شود.
برای همین «حساب‌های دریافتنی» را یک بار تعریف می‌کنید و مانده به تفکیک هر مشتری از راه تفصیلی به دست می‌آید، نه با ساختن یک حساب معین برای هر مشتری.
بعضی حساب‌ها تفصیلی را اجباری می‌کنند
روی حساب معین می‌شود قاعده گذاشت که سطر سند بدون تفصیلی مشخص پذیرفته نشود. حساب‌های دریافتنی و پرداختنی از پیش این‌طور تعریف شده‌اند.
اگر سندی به این دلیل رد شد، مشکل مبلغ نیست — تفصیلی سطر را مشخص کنید.
کد حساب‌ها ترتیب دارد
کدها بازه‌بندی شده‌اند و ترتیبشان معنا دارد؛ گزارش‌ها بر همین اساس گروه‌بندی می‌شوند. حساب بانکی تازه هم کدش را خودکار از همان بازه می‌گیرد.