سرنخ کسی است که هنوز مشتری نشده: یک فرم پرشده، یک تماس، یک معرفی.
فقط سه وضعیت
جدید، ازدست‌رفته، تبدیل‌شده — و بس. فهرست وضعیت‌ها عمداً کوتاه نگه داشته شده؛ پیش‌تر بلندتر بود و در عمل هیچ‌کس مرز میان حالت‌های میانی را یکسان تفسیر نمی‌کرد.
اگر برای پیگیری به جزئیات بیشتری نیاز دارید، جایش یادداشت یا وظیفه است، نه یک وضعیت تازه.
تبدیل، رکورد تازه می‌سازد
وقتی سرنخی را تبدیل می‌کنید، یک مشتری ساخته می‌شود و اطلاعات سرنخ در آن کپی می‌شود. خودِ سرنخ پاک نمی‌شود؛ وضعیتش «تبدیل‌شده» می‌شود و همان‌جا می‌ماند.
پس دو رکورد خواهید داشت، و این درست است: سرنخ سابقهٔ این است که این نفر از کجا آمده، و مشتری چیزی است که از این به بعد فاکتور و سفارش به آن وصل می‌شود.
تبدیل یک کپی است، نه یک پیوند زنده. ویرایش بعدی سرنخ روی پروندهٔ مشتری اثری ندارد.
انتظار دادهٔ کامل نداشته باشید
برخلاف مشتری، سرنخ می‌تواند تقریباً خالی باشد. سرنخی که از فرم سایت آمده شاید فقط نام و یک راه تماس داشته باشد.
این نقص داده نیست؛ دلیل وجود سرنخ همین است — جایی برای نگه‌داشتن یک سرنخ ناقص تا وقتی که ارزش تبدیل‌شدن پیدا کند.
منبع را جدی بگیرید
هر سرنخ یک منبع دارد که می‌گوید از کجا رسیده. این تنها فیلدی است که بعداً به «کدام کانال واقعاً مشتری می‌آورد» جواب می‌دهد، و برخلاف نام و شماره، بعداً قابل بازسازی نیست.
حذف یعنی سطل زباله
سرنخ حذف‌شده به سطل زباله می‌رود، نه بیرون از سامانه. اگر سرنخی «گم شده»، اول همان‌جا را ببینید.