متن و ظاهر ایمیل‌هایی که سامانه خودکار می‌فرستد: تأیید سفارش، دعوت، بازیابی رمز و مانند این‌ها.
هر زبان نسخهٔ خودش را دارد
یک قالب برای هر زبان یک نسخهٔ مستقل است. ویرایش نسخهٔ فارسی به نسخهٔ انگلیسی دست نمی‌زند.
زبانی که هنگام ارسال انتخاب می‌شود از خود آن ایمیل می‌آید، نه از زبانی که شما در این صفحه باز کرده‌اید.
نسخهٔ ترجمه‌نشده، خالی فرستاده نمی‌شود
اگر برای زبانی نسخه‌ای نساخته باشید، ایمیل بی‌متن نمی‌رود؛ به نسخهٔ انگلیسی برمی‌گردد — نه به هر زبان موجود دیگری.
یعنی نساختن یک زبان ارسال را نمی‌شکند، ولی گیرنده متن را به انگلیسی می‌بیند. برای زبان‌هایی غیر از انگلیسی و فارسی، تا وقتی خودتان نسخه ننویسید همین اتفاق می‌افتد.
بازنویسی روی پیش‌فرض نصب می‌نشیند
هر قالب و زبان یک نسخهٔ پیش‌فرض اولیه و حداکثر یک بازنویسی ذخیره‌شده دارد. ذخیره‌کردن، بازنویسی را می‌سازد و بازنویسی بر پیش‌فرض اولویت دارد. «بازنشانی به پیش‌فرض» بازنویسی را حذف می‌کند و متن اولیه فوراً برمی‌گردد.
اگر زبان درخواستی نسخه‌ای نداشته باشد، سامانه به‌ترتیب به بازنویسی انگلیسی، پیش‌فرض انگلیسی و سپس متن داخلی برمی‌گردد.
متغیرها را نمی‌شود از خودتان ساخت
هر قالب فهرست مشخصی از متغیرهای مجاز دارد که کنار ویرایشگر نشان داده می‌شوند. متغیری که در آن فهرست نباشد جایگزین نمی‌شود و عیناً به گیرنده نمایش داده می‌شود.
قالب، بخشی از هویت بصری را نمی‌سازد
رنگ‌ها، سربرگ و پابرگ از هویت بصری و برند همین نصب می‌آیند. آنچه شما اینجا می‌نویسید، محتوای داخل همان چارچوب است.
پس لازم نیست ظاهر ایمیل را در هر قالب از نو بسازید؛ و اگر برند نصب عوض شود، همهٔ قالب‌ها با آن هماهنگ می‌شوند.
پیش‌نمایش، همان چیزی است که فرستاده می‌شود
پیش‌نمایش کنار ویرایشگر با همان موتوری ساخته می‌شود که ایمیل واقعی را می‌سازد، با مقادیر نمونه به‌جای متغیرها.