نام‌های دامنه‌ای که سایت روی آن‌ها ارائه می‌شود.
فقط با اجازهٔ مدیریت
این زبانه، حتی برای دیدن فهرست، به اجازهٔ «مدیریت دامنه‌ها و اعتبارنامه‌ها» نیاز دارد؛ اجازه‌ای که فقط سوپرادمین می‌دهد. دلیلش این است که دامنه تعیین می‌کند چه درخواست‌هایی به سایت راه پیدا کنند.
یک دامنه همیشه اصلی است
دامنهٔ اصلی همان است که دکمهٔ «مشاهده سایت» باز می‌کند. دامنهٔ اصلی را نمی‌شود حذف یا غیرفعال کرد؛ برای کنار گذاشتنش، اول دامنهٔ دیگری را اصلی کنید.
دامنهٔ غیرفعال هم نمی‌تواند اصلی شود؛ اول فعالش کنید.
حذف دامنه، بازدیدکننده‌هایش را برمی‌گرداند
بعد از حذف یک دامنه، بازدیدکنندگانی که با آن نام وارد می‌شوند پذیرفته نمی‌شوند. دامنهٔ غیرفعال هم همین حکم را دارد، با این تفاوت که در فهرست می‌ماند و می‌شود دوباره فعالش کرد.
هر دامنه فقط یک بار ثبت می‌شود؛ ثبت دوبارهٔ نامی که وجود دارد رد می‌شود.
نسخهٔ www جدا حساب نمی‌شود
اگر فقط example.com را ثبت کرده باشید، www.example.com هم پذیرفته می‌شود، و برعکس. اما اگر خود نسخهٔ www را جداگانه ثبت و غیرفعال کنید، به نسخهٔ بدون www برنمی‌گردد و رد می‌شود.
دامنهٔ تازه، ورود با گوگل را هم درگیر می‌کند
اگر ورود مشتریان با گوگل فعال است، گوگل نشانی بازگشت هر دامنه را دقیقاً تطبیق می‌دهد. در زبانهٔ حساب‌های مشتری، نشانی بازگشت هر دامنهٔ فعال نوشته شده است. بعد از افزودن دامنهٔ تازه، نشانی آن را در اپلیکیشن گوگل خود ثبت کنید؛ وگرنه ورود با گوگل روی آن دامنه در خود گوگل خطا می‌دهد و اینجا هیچ نشانه‌ای نمی‌بینید.