کجاست
نوشته‌های بلاگ را باز کنید و درون‌ریزی از وردپرس یا برون‌بری برای وردپرس را بزنید. این صفحه دو زبانه دارد: درون‌ریزی فایل برون‌بری وردپرس را به این بلاگ می‌آورد و برون‌بری این بلاگ را به‌صورت فایلی می‌نویسد که وردپرس آن را می‌خواند.
برای درون‌ریزی، دسترسی نوشتن نوشته‌ها، مدیریت دسته‌ها، برچسب‌ها و نویسنده‌ها و افزودن رسانه لازم است، و طرحی که بلاگ و افزودن رسانه را داشته باشد. برون‌بری فقط دسترسی دیدن بلاگ می‌خواهد و در همهٔ طرح‌ها هست: بدون حق درون‌ریزی، صفحه فقط زبانهٔ برون‌بری را نشان می‌دهد و اگر دلیلش طرح شما باشد، این را می‌گوید.
درون‌ریزی
در وردپرس ابزارها ← برون‌بری را باز کنید، همه محتوا را انتخاب کنید و بارگیری پرونده برون‌بری را بزنید. برون‌بری نوشته‌ها هم کار می‌کند، اما درخت دسته‌ها، عکس‌هایی که فقط درون نوشته‌ها آمده‌اند و دستهٔ اصلی نوشته‌ها را ندارد (عمیق‌ترین دستهٔ هر نوشته، دستهٔ اصلی‌اش می‌شود). فایل را همان‌طور که وردپرس ذخیره کرده اینجا بارگذاری کنید (حداکثر ۶۴ مگابایت). تا پیش‌نمایش را نبینید و شروع درون‌ریزی را نزنید، چیزی ذخیره نمی‌شود.
گزینه‌ها:
- نشانی سایت وردپرس شما: از فایل خوانده می‌شود. هر بار که از همان سایت درون‌ریزی می‌کنید آن را تغییر ندهید، چون نوشته‌های درون‌ریزی‌شدهٔ قبلی با آن شناخته می‌شوند.
- نوشته‌های جدید: مثل وردپرس یا همه پیش‌نویس. این گزینه فقط دربارهٔ نوشته‌های جدید است: به‌روزرسانی، وضعیتی را می‌آورد که نوشته در وردپرس دارد. نوشته‌های خصوصی، رمزدار و در انتظار بازبینی همیشه به‌صورت پیش‌نویس می‌آیند، چون این بلاگ نوشتهٔ خصوصی یا رمزدار ندارد.
- نوشته‌هایی که قبلاً درون‌ریزی شده‌اند: دست نخورند یا از فایل به‌روز شوند. به‌روزرسانی فقط آنچه را فایل دارد تغییر می‌دهد: عنوان، متن، خلاصه، وضعیت، تاریخ‌ها، دسته‌ها و برچسب‌ها، و هر فیلد سئویی که فایل برایش مقدار یوست یا رنک مث دارد (فیلدی که در فایل نیست، مقدار اینجایش را نگه می‌دارد). نشانی، ترجمه‌ها، وضعیت بازبینی، عکس‌ها و نویسنده‌هایی که اینجا تنظیم کرده‌اید می‌مانند؛ نوشته‌ای که اینجا نویسنده ندارد، نویسندهٔ فایل را می‌گیرد. متنی که فقط در فاصله‌ها با فایل فرق دارد دست نمی‌خورد. نوشتهٔ بایگانی‌شده بایگانی می‌ماند.
- نوشته‌ها به نام: نویسنده‌های داخل فایل (هر کدام با نام نمایشی‌اش اینجا نویسنده می‌شود؛ ایمیلش نگه داشته نمی‌شود و وردپرس زندگی‌نامه یا عکسی برایش برون‌بری نمی‌کند)، یا یکی از نویسنده‌های موجود.
- نوشته‌هایی که با صفحه‌ساز ساخته شده‌اند: وقتی فایل چنین نوشته‌ای داشته باشد نشان داده می‌شود. المنتور و صفحه‌سازهای مشابه چیدمان را پیش خودشان نگه می‌دارند، پس چنین نوشته‌ای با متن، عکس‌ها و نشانی‌اش به‌صورت پیش‌نویس می‌آید تا اینجا دوباره بچینیدش، یا نمی‌آید. به‌روزرسانی‌های بعدی هرگز متن یا وضعیت چنین نوشته‌ای را عوض نمی‌کنند، پس چیدمانی که اینجا می‌سازید می‌ماند. نوشته‌ای که اصلاً متنی ذخیره نکرده (برگهٔ المنتوری که هرگز به‌صورت HTML ذخیره نشده) کنار گذاشته می‌شود.
- بازدیدکنندگان نشانی‌های قدیمی به اینجا فرستاده شوند: تغییر مسیر از نشانی وردپرسی هر نوشتهٔ منتشرشده و هر دسته و برچسب. اگر سایت قدیمی بخش نشانی دسته‌ها و برچسب‌ها را تغییر داده (وردپرس، تنظیمات ← پیوندهای یکتا)، همان را وارد کنید. نشانی قدیمی‌ای که اینجا صفحهٔ زنده است، یکی از بخش‌های خود این سایت است (مثل فروشگاه)، یا خودتان برایش تغییر مسیر گذاشته‌اید، هرگز گرفته نمی‌شود، و نوشته‌ای هم که نشانی تازه‌اش را خودتان به جای دیگری فرستاده‌اید تغییر مسیر نمی‌گیرد؛ پیش‌نمایش آن‌ها را فهرست می‌کند. فقط نوشته‌هایی تغییر مسیر می‌گیرند که این درون‌ریزی می‌نویسد و اینجا منتشر خواهند بود: وقتی همهٔ نوشته‌های جدید پیش‌نویس‌اند هیچ‌کدام، و نوشته‌هایی که دست نمی‌خورند هم نه (برای آن‌ها از فایل به‌روز شوند را انتخاب کنید). خوراک‌ها، صفحهٔ دوم به بعد بایگانی‌ها، برگه‌های پیوست و بایگانی نویسنده‌ها تغییر مسیر نمی‌گیرند. برای اینکه نشانی نوشته‌های قدیمی دقیقاً همان بمانند (سایت وردپرسی که نوشته‌هایش در
/نام-نوشته/هستند)، پیش از درون‌ریزی، نشانی نوشته‌ها را در تنظیمات بلاگ ← پیوندهای یکتا خالی بگذارید. - عکس‌ها از این نشانی‌ها گرفته شوند: نشانی‌های خود سایت قدیمی، تیک‌خورده؛ هر نشانی دیگری که عکس‌ها روی آن هستند (CDN یا S3) بدون تیک فهرست می‌شود. عکسی که روی نشانی بدون تیک است گرفته نمی‌شود (عکس درون نوشته همچنان به همان‌جا اشاره می‌کند) و در نکته‌های نوشته فهرست می‌شود. گرفتن عکس‌ها از نشانی دیگر: اگر دامنهٔ قدیمی حالا به اینجا اشاره می‌کند، جایی که سایت قدیمی هنوز پاسخ می‌دهد.
بعد از تغییر هر گزینه به‌روزرسانی پیش‌نمایش را بزنید. پیش‌نمایش نشان می‌دهد چند نوشته ساخته، به‌روز یا دست‌نخورده می‌ماند، چه دسته‌ها، برچسب‌ها و نویسنده‌هایی ساخته می‌شود، چه چیزهایی از فایل درون‌ریزی نمی‌شود (برگه‌ها، محصولات، زباله‌دان)، و برای هر نوشته‌ای که تغییر داده نکته‌هایی دارد، مثل نشانی‌ای که اینجا قبلاً استفاده شده (نوشته -copy می‌گیرد).
درون‌ریزی با نوشته‌ها چه می‌کند
- دسته‌ها درختشان را نگه می‌دارند. دسته یا برچسبی که با همان نشانی اینجا هست دوباره استفاده می‌شود و هرگز تغییر نام نمی‌دهد. دستهٔ پیش‌فرض وردپرس، دستهٔ دسته‌بندی‌نشدهٔ این بلاگ می‌شود.
- نوشته‌های ویرایشگر بلوکی و کلاسیک هر دو تبدیل می‌شوند: پاراگراف‌ها، سرتیترها، فهرست‌ها، نقل‌قول‌ها، عکس‌ها با زیرنویسشان، گالری‌ها، جدول‌ها و کد. جاسازی‌ها (مثل یوتیوب)، صدا و ویدیو پیوند می‌شوند. اسکریپت‌ها و فرم‌ها حذف می‌شوند. کد کوتاهی که این بلاگ نمی‌شناسد به‌صورت متن می‌ماند، و بلوکی که وردپرس فقط هنگام نمایش صفحه می‌سازد (مثل آخرین نوشته‌ها) کنار گذاشته می‌شود. نکته‌های هر نوشته می‌گویند چه تغییر کرد.
- پیوندهای بین نوشته‌های درون‌ریزی‌شده به نشانی‌های تازه‌شان اشاره می‌کنند و اگر بعداً نشانی نوشته‌ای را عوض کنید هم کار می‌کنند. پیوند به صفحه‌های دیگر سایت قدیمی (فروشگاهش، برگه‌ای که در فایل نیست) یا به فایل‌هایش (مثل PDF) همان‌طور می‌ماند و در نکته‌های نوشته فهرست می‌شود.
- فایلی که تاریخ‌هایش منطقهٔ زمانی ندارند با ساعت این سایت خوانده می‌شود و پیش‌نمایش این را می‌گوید.
- سئوی یوست یا رنک مث همراه می‌آید: عنوان (با متغیرهایی که این بلاگ دارد)، توضیحات، کلیدواژهٔ کانونی، نشانی کانونی، noindex، تصویر اشتراک‌گذاری و دستهٔ اصلی.
- نوشته‌های زمان‌بندی‌شده زمان‌بندی‌شده می‌مانند. نوشتهٔ سنجاق‌شده اینجا معادلی ندارد. دیدگاه‌ها درون‌ریزی نمی‌شوند.
- نوشته‌های درون‌ریزی‌شده به‌عنوان نوشتهٔ تازه اعلام نمی‌شوند.
- نوشته‌ای که این بلاگ نمی‌تواند ذخیره‌اش کند (مقداری بیش از حد مجاز، مثل عنوان یک ترجمه) هرگز جلوی بقیه را نمی‌گیرد: کنار گذاشته می‌شود و در پیش‌نمایش یا نتیجه نامش می‌آید. نوشته‌ای هم که متنش پس از اشاره‌کردن پیوندهایش به اینجا از ۲۰۰٬۰۰۰ نویسه بیشتر شود همین‌طور.
عکس‌ها
عکس‌ها بعد از آمدن نوشته‌ها دانلود می‌شوند. می‌توانید هنگام درون‌ریزی از صفحه بروید. عکسی که گرفته نشود هرگز درون‌ریزی را متوقف نمی‌کند:
- عکس‌هایی که گرفته نشدند هر کدام را با دلیلش فهرست می‌کند.
- دوباره گرفتن، از این نشانی: اگر دامنهٔ قدیمی‌تان حالا به این سایت اشاره می‌کند، نشانی‌ای را وارد کنید که سایت قدیمی هنوز از آن پاسخ می‌دهد (مثل
old.example.com). همان مسیر فایل‌ها استفاده می‌شود. - بارگذاری ZIP عکس‌ها: ZIP پوشهٔ
wp-content/uploadsسایت قدیمی، هر کدام تا ۱۸۰ مگابایت (یک ZIP برای هر سال خوب است). هر عکس گم‌شده با سال، ماه و نام فایلش پیدا می‌شود.
نوشته‌ای که از قبل تصویر شاخص یا تصویر اشتراک‌گذاری دارد آن را نگه می‌دارد.
برون‌بری
زبانهٔ برون‌بری تعداد نوشته‌ها، دسته‌ها، برچسب‌ها، نویسنده‌ها و عکس‌هایی را که فایل دارد نشان می‌دهد. فقط نوشته‌های منتشرشده و زمان‌بندی‌شده پیش‌نویس‌ها و نوشته‌های بایگانی‌شده را کنار می‌گذارد. دانلود فایل برون‌بری را بزنید.
در وردپرس:
- تنظیمات ← پیوندهای یکتا را روی نام نوشته بگذارید: پیوندهای میان نوشته‌ها فقط آن‌وقت به نوشته‌های درست می‌رسند.
- ابزارها ← درون‌ریزی را باز کنید و درون‌ریز WordPress را نصب و اجرا کنید.
- فایل را بارگذاری کنید.
- هر نویسنده را به یک کاربر موجود نسبت دهید، یا بگذارید وردپرس آن را بسازد.
- برای کپی عکس‌ها دانلود و درون‌ریزی فایل‌های پیوست را تیک بزنید. وردپرس عکس‌ها را از این سایت می‌گیرد، پس این سایت باید روی نشانی عمومی‌اش و روی یکی از درگاه‌های استاندارد وب (۸۰، ۴۴۳ یا ۸۰۸۰) در دسترس باشد: وردپرس از درگاه دیگری فایل نمی‌گیرد. بدون آن، تصویر شاخص یک نوشته ممکن است به هیچ عکسی یا به عکس قدیمی بی‌ربطی اشاره کند؛ آن را در وردپرس دوباره تنظیم کنید.
- فایل را یک بار درون‌ریزی کنید. درون‌ریزی دوبارهٔ آن در همان وردپرس، دادهٔ پنهان را بار دیگر به نوشته‌ها می‌افزاید: اول نوشته‌هایی را که درون‌ریزی قبلی ساخته به زباله‌دان وردپرس ببرید.
نوشته‌ها به‌صورت بلوک‌های وردپرس می‌رسند، پس در ویرایشگر بلوکی باز می‌شوند؛ آنچه بلوک وردپرسی ندارد (فهرست کارها، جدول عنوان‌دار) به‌صورت بلوک HTML سفارشی می‌رود. نشانی‌ای که از اندازهٔ مجاز وردپرس بلندتر است (حدود ۳۳ حرف فارسی) همان‌طور که وردپرس کوتاهش می‌کند کوتاه می‌شود و پیوندهای میان نوشته‌ها هم دنبالش می‌روند. دسته‌ها درختشان را نگه می‌دارند. فیلدهای سئو به‌صورت دادهٔ یوست می‌روند؛ تصویر اشتراک‌گذاری به‌صورت پیوندش به این سایت می‌رود. گزینهٔ تغییر نشانی‌های درون‌ریزی‌شدهٔ وردپرس (که از پیش روشن است) پیوندهای بین نوشته‌ها را به نشانی‌های سایت وردپرس می‌برد.
آنچه وردپرس نمی‌تواند نگه دارد پیش از دانلود با تعدادش فهرست می‌شود: ترجمه‌ها، نویسندهٔ دوم و بعدی یک نوشته، نوشته‌های بایگانی‌شده (به‌صورت پیش‌نویس می‌روند)، وضعیت بازبینی، تصویرهای اشتراک‌گذاری (پیوندشان همچنان به اینجاست)، زندگی‌نامه و عکس نویسنده‌ها، ترجمه‌های دسته‌ها و برچسب‌ها، و نشانی کانونی روی این سایت (نوشتهٔ منتقل‌شده را به اینجا برمی‌گرداند).
بازگشت
فایل هویت هر نوشته را در فیلدهای پنهانی نگه می‌دارد که وردپرس آن‌ها را حفظ می‌کند. از وردپرس برون‌بری بگیرید (ابزارها ← برون‌بری) و آن فایل را اینجا با نوشته‌هایی که قبلاً درون‌ریزی شده‌اند: از فایل به‌روز شوند درون‌ریزی کنید: هر نوشته همان نوشتهٔ قبلی شناخته می‌شود، به‌روز می‌شود و هرگز دوتا نمی‌شود، و نویسنده‌ها، ترجمه‌ها، وضعیت بازبینی، دستهٔ اصلی و عکس‌هایش را نگه می‌دارد. متنش همان‌طور برمی‌گردد که بلوک‌های وردپرس نگهش می‌دارند: مورد فهرست یا خانهٔ جدولی که دو پاراگراف داشت، دو سطر می‌شود، جدول پهنای ستون‌هایش را از دست می‌دهد، و پیوندها و عکس‌های این سایت دوباره به همین سایت اشاره می‌کنند. همین فایل در بلاگی دیگر، ترجمه‌ها، دستهٔ اصلی و وضعیت بایگانی را هم می‌آورد.